پُز خانوادگی شماره یک : ایمان بهرامی
پیش نوشت : این شعر به مناسبت روز معلم توسط پسر عموی چهارده ساله من "ایمان بهرامی " سروده شده است. در راستای تشویق استعدادهای جوان و آغاز رسم نیکوی پزُ خانوادگی دادن در این وبلاگ این شعر از طرف یکی از مستعدترین عناصر ذکور خانواده بهرامی تقدیم می شود به همه آموزگاران این مرز و بوم ...
ای معلم ، ای سرآغاز صفا آن همه لطف و محبت کی بماند در خفا
در همه حکم خدا کوشیده ای روی آسایش کجا می دیده ای
ای تو که از جان و تن بگذشته ای در کدامین راه پی می گشته ای
دانش آموزان اند بس مدیون ِ تو چون که شیرین است آن مضمون ِ تو
ما به لطف تو سواد آموختیم وز صفا در دل چراغ افروختیم
آنهمه عشق و لطافت می نماند بی جواب آن همه شور و محبت کس نبیند جز به خواب
این همه احساس ها تقدیم ِ تو این خجسته روزها تقویم ِ تو
سروده شده در تاریخ : ۹/۲/۸۷